Zaterdag 19 juli,
Na een lange treinreis via Arnhem - München - Villach, kwamen
we rond 17 uur in Rosenbach,
Oostenrijk aan waar gelukkig de zon ging schijnen
Zondag 20 juli,
Met een stralend blauwe lucht gingen we op pad, na een rustige
wandeling over een breed pad bereikten we het smalle pad dat ons
naar Slovenië zal voeren. Na een klim van ±1000m,
waarvan de laatste 300m over een steile alpenweide liep stonden
we boven op de graat (grens) van de Karawanken, het grens gebergte
tussen Oostenrijk en Slovenië, op ±1700m hoogte alwaar
we een schitterend uitzicht hadden op de Julische alpen in het
algemeen en op de Triglav (Sloveniëens hoogste berg 2864m)
in het bijzonder. De afdaling begon rustig maar na een 200m dalen
ging het via een smal glibberig, van de afgelopen dagen gevallen
regen, pad steil naar beneden naar Dovje op 705m.
Maandag 21 juli,
's Ochtens eerst naar Jesenice om nog wat fruit en brood voor
onderweg in te slaan en ook om geld te wisselen voor Sloveense
Tolars (SIT). Om 12.30 uur waren we weer terug bij het pension
in Dovje waar we onze rugzakken hadden achter gelaten, na deze
te hebben op gehaald zijn we weer op pad gegaan richting de Aljazev
Dom (hut) op 1015m hoogte, een rustige wandeling met maar 300m
stijgen via Mostrana door het Vrata dal. Deze route gaat grotendeels
over een asfaltweg, maar net buiten Mostrane kan je van de weg
af tot net voor Koca Pri Pericniku en net voorbij Koca Pri Pericniku
kan je weer van de weg af dat langs en onder de Galerije voert.
Dit is een rotsformatie die over het pad hangt en is onstaan in
de laatste ijstijd. De Aljazev dom is een grote, gezellige hut
die vooral wordt aangedaan door dagjes mensen, daar er een weg
naar toe loopt.
Dinsdag 22 juli,
Vandaag een zware dag. 1500m klimmen naar de Triglavski Dom (hut)
op 2515m. Vanaf de Aljazev Dom kan je twee routes naar boven naar
de Triglavski dom, wij kozen voor de vrij gemakkelijke route via
de Prag dit is een route waar je over een stuk van 500m omhoog
veel staal kabels en rotspinnen (foto
klettersteig 48k) kan vinden maar niet al te moeilijk
is. Neem je de andere route, via Kozja Dnina dan is een klettersteigset
en een helm aan te bevelen daar deze route als een zeer zware
klettersteig staat aan gegeven.Nadat we eenmaal aan de klim begonnen
waren werden we ineens verrast door dat er midden op het pad een
steenbok (foto
steenbok 48k) stond, die zeker niet van plan was om
zich erg druk te maken over een paar gekken die het zonodig vonden
om zijn weg te kruisen, hij bleef dan ook rustig staan om iedereen
in de gelegenheid te stellen om hem op de foto te nemen. Na een
lange en vooral warme klim kwamen we dorstig bij de Triglavski
dom (foto
Triglavski Dom 32k) aan. De hut ligt op een zeer mooi
punt met uitzicht op de Triglav (2864m).
Woensdag 23 juli,
We er al om 5 uur uit om op de Kredarica (2541m) om 5.36 uur de
zon zien opkomen, na het ontbijt zijn we gelijk naar de Triglav
(foto klim Triglav
48k) gegaan en na een behoorlijke klettersteig kwamen
we rond 7 uur op de top aan waar we een riant uitzicht hadden
op de omringende bergen, na de gebruikelijke top (topfoto Triglav 48k),
foto's en het invullen van het topboek zijn we na een half uur
weer naar beneden gegaan om bij de Triglavski dom onze rugzakken
weer op te halen. Omdat het nog erg vroeg was om naar de volgende
hut tegaan, welke op maar 1 1/2 uur lopen lag, hebben we de rest
van de tijd luierend op het teras door gebracht.
Rond 2 uur zijn we dan uiteindelijk weer oppad gegaan naar de
Dom Planika (2401m), waar we na een rustige wandeling van 1 1/2
uur aankwamen. De Dom Planika (foto
Dom Planika 32k) is een echte ouderwetse berghut met
de toiletten buiten, geen water om je te wassen en grote matrassenlagers.
Wat mij opviel in de Sloveense berghutten is dat de slaapruimte
die je toegewezen krijgt om op te liggen ruimer is dan die in
de Oostenrijkse of Zwitserse berghutten, geen schouder aan schouder
maar minstens 90cm per persoon dus voldoende ruimte om te liggen.
Donderdag 24 juli,
Vandaag een lange maar gemakkelijke tocht naar de Pri Triglavski
Jezerih hut (1685m), eerst tot Dolic (2164m), vanhier naar Cez
Hribarice (2358m), boven op deze pas werden we nogmaals verrast
door een steenbok, maar deze was een stuk schuwer dan die eerste
en had zeker geen zin om zich te laten fotograveren, na deze pas
gaat het alleen maar bergaf richting zeven meren gebied. Omdat
het erg warm was hebben we in het eerste meer wat we tegen kwamen
(Zeleno jez 1988m) even gezwommen. Eenmaal lopend in het zeven
meren gebied valt op hoe rijk dit gebied is aan flora en fauna,
er staan zoveel verschillende soorten bloemen en planten bij elkaar
dat het een wellust is voor het oog en camera (foto bloemenzee 48k).
Lopend in een steeds smaller wordend dal kwamen we bij de zeer
mooi gelegen Pri Triglavski Jezerih hut (foto
PriTriglavski 48k) aan.Zoals elke namiddag en avond
hier begon het ook nu weer flik te regenen maar gelukkig duren
deze regenbuien niet lang, meestal maar een kwartier of half uur
en daarna is het weer droog. Na gewend te zijn aan het hutten
leven van om 10 uur huttenruhe stonden we vreemd tekijken dat
in deze hut om negen het licht uitging en de buitendeur opslot
zodat we al om tien over negen in onze lakenzakken lagen.
Vrijdag 25 juli,
Vandaag alleen maar dalen tot de Dom Savica (653m), dit is onze
laatse hut waar we zullen overnachten.De eerste twee uur liepen
we over een bosachtig pad wat door de regen die 's avonds
valt behoorlijk glibberig was. Aan gekomen bij het meer Crno j
(1294m) was het in tussen alweer zo warm geworden dat we besloten
om hier even een zwem pauze in te lassen, maar om dat het hier
zo lekker was zijn we hier maar gebleven tot na de lunch, want
zover was het niet meer naar de volgende hut. Na de lunch kwam
het moeilijkste gedeelte van de dag, een afdaling van meer dan
600m loodrecht naar beneden maar gelukkig bleek het een goed te
belopen pad wat wel steil naar beneden ging.
Zaterdag 26 juli,
De laatste dag, eigenlijk meer een reisdag dan een wandeldag,
eerst nog even zwemmen in het meer van Bohenie (Bohinjsko Jezero)
(foto meer 32k)
daarna langs het meer naar Ribcev Laz waar we de bus naar Bled
namen, in Bled hebben we nog even wat proviand voor de treinreis
terug ingeslagen. Van Bled nemen we de bus naar Jesenice waar
we de trein naar Villach zouden nemen, maar in Jesenice aan gekomen
bleek dat de trein die ons naar Villach zou brengen 25 min. later
vertrok dat echenlijk de bedoeling was, hierdoor zouden wij onze
aansluiting in Villach mislopen, na kort overleg werd beloten
om een taxi te nemen die ons naar Villach zal brengen zodat we
toch nog op tijd op het station in Villach aankwamen, waarmee
deze trip in de Julische Alpen tot een goed einde kwam.
Gebruikte kaarten:
Institut za geodezijo in fotogrametrijo FAGG - Kaart Triglav - 1:25000
Fretag & Berndt - Julische Alpen 1:50000Terug
